Biżuteria naturalna

Biżuteria przebyła w przeszłości bardzo długą drogę, zanim stała się tym, czym znamy ją obecnie. Pierwsza biżuteria pojawiła się już w epoce kamiennej. Nasi przodkowie robili biżuterię z kamieni, muszli, kości zwierząt i drewnem. Z biegiem czasu zaczęli wykorzystywać metale takie jak miedź i żelazo, poznawali także sposoby ich obróbki. Około 6000 lat p.n.e powstała pierwsza biżuteria ze złota i srebra. Wytwarzano ją w starożytnym Egipcie, nie tylko dla ozdoby, ale również w celach magicznych. Tworzono amulety, które jak wierzono miały chronić ich przed złymi duchami i przynoście szczęście. Powszechne były wtedy bransolety noszone na nadgarstkach jak i na kostkach u stóp, naszyjnikami oraz diamentami. Biżuterię nosiły kobiety jak i mężczyźni. Kobiety często zakładały wiele kolczyków do jednego ucha, mężczyźni nosili wiele pierścieni. Ozdoby, które powstawały w warsztatach greckich rzemieślników, były bogato zdobione, często w motywy zwierzęce czy roślinne. W Rzymie ozdabiali się wieloma kamieniami szlachetnymi robili je z diamentów, szmaragdów, ale także kolorowych szklanych paciorków czy kości słoniowej. W Średniowieczu w jubilerstwie dużą rolę zaczęły odgrywać symbole religijne. Krzyż stał się jednym z najchętniej powtarzanych motywów. Przełom XVI i XVII wieku to prawdziwy rozkwit sztuki jubilerskiej. Upowszechnił się diament, który stał się synonimem najbardziej szykownej i eleganckiej biżuterii. Wiek XX i lata współczesne to narodziny platyny jako materiału jubilerskiego.